Wolne slowa

Albo raczej ucieleśnienie wszystkich istniejących na jego temat wyobrażeń. Tanelorn bowiem istnieje w wielu formach, a każda zależna jest od oczekiwań tych, którzy najusilniej pragną je znaleźć. Nie takiego Tanelorn szukałem odezwał się z goryczą w głosie Hawkmoon. Ani ja dodał głucho Erekosë. Może to nie jest Tanelorn powiedział Elryk. Przypomina to raczej cmentarz, na którym spoczywają wszelkie zapomniane już opinie na temat tego dziwnego grodu odezwał się Corum w zamyśleniu, mrużąc swe jedyne oko. Poczęli się wspinać na rumowisko, zapuszczając się coraz bardziej w głąb miasta. Wiszące im u boków miecze pobrzękiwały w rytm kroków. Elryk, patrząc na zaabsorbowane twarze swych towarzyszy domyślił się, że oni także zastanawiają się, czy to wszystko im się po prostu nie śni. Jak to możliwe, że znaleźli się w równie nieprawdopodobnej sytuacji? Jak to się stało, że bez wahania ryzykują życie a może i dusze biorąc udział w walce, z której nie mieli odnieść żadnej korzyści? Erekosë zbliżył się w marszu do Elryka.

(Reklama: )